Orman Genel Müdürlüğü’nün Türkiye’nin Ormanlık Alanlarında Ekoturizm Rotaları Belirleme ve Oluşturma Planına Yönelik Değerlendirme

Hakan Benek

doi:10.5281/zenodo.19321458

Authors

Hakan Benek Giresun University https://orcid.org/0000-0001-9136-7446

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.19321458

Keywords:

Tourism, Ecotourism, Ecotourism Routes, General Directorate of Forestry, Türkiye

Abstract

The aim of this study is to reveal through document analysis how the ecotourism routes that the General Directorate of Forestry, under the Ministry of Agriculture and Forestry, planned to determine and create in Turkey's forested areas between 2021 and 2025, were distributed according to years, geographical regions, and cities. In line with the research's objective, the data was obtained based on the Ecotourism Action Plan Report published electronically by the General Directorate of Forestry (GDF) and covering the years 2021-2025. The data collection method for this research was documents and the data was collected in document form. The obtained data was presented in tables, analyzed and interpreted using descriptive statistical methods. The analysis revealed that the highest number of ecotourism routes were planned by the GDF in 2022 and 2024, the Black Sea Region had the highest number of planned ecotourism routes, and 61 provinces nation wide were included in the scope of creating ecotourism routes.

Downloads

Download data is not yet available.

References

Abdurakhmanova, A., and Ahrorov, F. (2025). The economic and social impacts of ecotourism on localemployment and income: A case study of ruralSamarkand, Uzbekistan. Regional Science Policy&Practice,17(3), 1-9. https://doi.org/10.1016/j.rspp.2025.100180.

Akay, B., ve Zengin, B. (2012). Ekoturizm kaynaklarının geliştirilmesi: doğu Marmara bölgesi örneği. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergi̇si, 2012(2), 115-122.

Akpınar, E., ve Bulut, Y. (2010). Ülkemizde alternatif turizm bir dalı olan ekoturizm çeşitlerinin bölgelere göre dağılımı ve uygulama alanları. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, 4(1), 1575-1594.

Altan, Ş. (2006). Türkiye’de Ekoturizm Uygulamaları ve Ekonomiye Katkıları (Yüksek Lisans Tezi), Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde

Ankaya, F. Ü., Balık, G., ve Aslan, B. G. (2018). Dünyada ve Türkiye’de Ekoturizm, Sosyal-Kültürel ve Ekonomik Katkıları. Ulusal Çevre Bilimleri Araştırma Dergisi, 1(2), 69-72.

Arat, T., ve Çalımlı, Y. (2018). Turizm endüstrisinde sürdürülebilir kalkınma için ekoturizmin önemi: Konya’da bir araştırma. Çatalhöyük Uluslararası Turizm ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, (3), 23-39.

Bilgin, N. (2006). Sosyal bilimlerde içerik analizi (2. Baskı). Ankara: Siyasal Kitabevi.

Corbetta, P. (2003). Social research: Theory, methods and techniques. London: Sage Publications Ltd.

Demir, C. ve Çevirgen, A. (2006). Ekoturizm Yönetimi (Birinci Baskı). İzmir: Nobel Yayın Dağıtım.

Dünya Turizm Örgütü (UNWTO), (2025. Glossary of Tourism Terms. https://www.untourism.int/glossary-tourism terms?utm_source=chatgpt.com, (Erişim Tarihi: 02.12.2025).

Fennell, D. A. (2015). Ecotourism. (Fourth Edition). New York: Routledge.

Gökdeniz, A. (2003). Yerel Gündem 21 ve Sürdürülebilir Turizm Politikaları Çerçevesinde Ekoturizm. Standart Ekonomik ve Teknik Dergi, 1(5), 24-32.

Gündüz, A. Y. (2020). The Importance of Tourism Sector in East and Southeast Anatolia. Journal of Current Researches on Social Sciences, 10 (3), 601-610.

Güngör, Ş. (2019). “İç Anadolu Bölgesi’nin Turizm Coğrafyası”, Duran, E. ve Doğan, S. Ö. (Eds). Türkiye Turizm Coğrafyası içinde (2. Baskı, s.501-542), (Paradigma Akademi, Çanakkale).

Gürbüz, S., ve Şahin, F. (2016). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri (Üçüncü Baskı) Ankara: Seçkin Yayınevi.

Hunt, C. A., Durham, W. H., Driscoll, L., and Honey, M. (2015). Can ecotourism deliver real economic, social, and environmental benefits? A study of the Osa Peninsula Costa Rica. Journal of Sustainable Tourism, 23(3), 339-357. https://doi.org/10.1080/09669582.2014.965176.

Kasalak, M. A. (2015). Dünya’da ekoturizm pazarı ve ekoturizmin ülke gelirlerine katkıları. Journal of Recreation and Tourism Research, 2(2), 20-26.

Kasalak, M. A., ve Bahtiyar Sarı, D. (2023). Her yönüyle ekoturizm (1.Baskı). Nevşehir: Kapadokya Üniversitesi Yayınları.

Kaypak, Ş. (2012). Ekolojik turizm ve sürdürülebilir kırsal kalkınma. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2012(1), 11-29.

Kurdoğlu, O. (2001). Koruma alanları ve ekoturizmin Karadeniz bölgesi açısından irdelenmesi. Türkiye Ormancılar Derneği Yayını, Orman ve Av, 4(4).

Kıral, B. (2020). Nitel bir veri analizi yöntemi olarak doküman analizi. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 170-189.

Kuter, N. ve Ünal, H. E. (2009). Sürdürebilirlik Kapsamında Ekoturizmin Çevresel, Ekonomik ve Sosyo-Kültürel Etkileri. Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 9(2), 146-156.

Masberg, B. A., and Morales, N. (1999). A case analysis of strategies in ecotourism development. Aquatic Ecosystem Health & Management, 2(3),289–300. https://doi.org/10.1080/14634989908656965.

Polat, T. (2006). Karapınar İlçesi ve Yakın Çevresi Peyzaj Özelliklerinin Ekoturizm Kullanımları Yönünden Değerlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma (Doktora Tezi), Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya.

Ross, S., and Wall, G. (1999). Ecotourism: towards congruence between theory and practice. Tourism Management, 20(1), 123-132.

https://doi.org/10.1016/S0261-5177(98)00098-3.

Sezer, İ. (2019). Sürdürülebilir kırsal kalkınma ve ekoturizm etkileşimi bağlamında kadınların rolü: Şeyhli Mahallesi örneği. Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 43(2), 211-238.

Şen, D. S. (2010). Turizmin Çevresel Etkileri ve Bir Çözüm Olarak Ekoturizm.(Yüksek lisans Tezi), Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.

Tarım ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü (OGM), (2023). Ormanlık Alanların Alternatifi Orman Parkları ve Ekoturizm Alanları. https://www.ogm.gov.tr/tr/haberler/ormanlik-alanlarin-alternatifi-orman-parklari-ve-ekoturizm-alanlari, (Erişim Tarihi: 05.12.2025).

Tarım ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü (OGM), (2024). Turizmde Ekoturizm Atağı. https://www.ogm.gov.tr/tr/haberler/turizmde-ekoturizm-atagi, (Erişim Tarihi: 05.12.2025).

Tarım ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü (OGM), (2025a). Ekoturizm Eylem Planı 2021 2025. https://www.ogm.gov.tr/tr/ekutuphanesitesi/Yayinlar/Ekoturizm_Eylem_Plani_2021-2025.pdf, (Erişim Tarihi: 24.11.2025).

Tarım ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü (OGM), (2025b). Genel Bilgiler. https://www.ogm.gov.tr/tr/kurulusumuz/genel-bilgiler, (Erişim Tarihi: 10.12.2025).

Tutcu, A. (2021). Ekoturizm ve Türkiye’nin ekoturizm potansiyelinin değerlendirmesi. Atlas Sosyal Bilimler Dergisi, 1(6), 68-82.

Uluslararası Ekoturizm Topluluğu, (TIES) (2015).What is Ecotourism?.https://ecotourism.org/what-is-ecotourism/, (Erişim Tarihi: 02.12.2025).

Wallace, G. N., and Pierce, S. M. (1996). An evaluation of ecotourism in Amazonas, Brazil. Annals of tourism research, 23(4), 843-873.https://doi.org/10.1016/0160-7383(96)00009-6.

Wikipedia, (2025). Orman Genel Müdürlüğü. https://tr.wikipedia.org/wiki/Orman_Genel_M%C3%BCd%C3%BCrl%C3%BC%C4%9F%C3%BC, (Erişim Tarihi: 10.12.2025).

Yan, L., Gooi, L. M., Huang, W.,andWang, X. (2025). Ecotourism and Economic sustainable development of local communities from the lens of technological innovation: the synergistic role of green industry and social capital. International Review of Economics & Finance, 104(2025) 104720. https://doi.org/10.1016/j.iref.2025.104720

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (Onikinci Baskı) Ankara: Seçkin Yayınevi.

Yücel, C. (2002). Turizmde Yükselen Değer: Ekoturizm. http://www.tursab.org.tr/dosya/1023/02nieko_1023_1889046.pdf, (Erişim Tarihi: 02.12.2025).

Etik Kurul İzni

Bu çalışmada doküman (belge) incelemesi yapıldığından etik kurul onayı gerektirmemektedir.

Katkı Oranı Beyanı

Çalışma tek yazar tarafından hazırlanmıştır.

Yazar: % 100

Çıkar Çatışması Beyanı

Bu çalışmada herhangi bir kurum/kuruluş ile çıkar çatışması bulunmamaktadır.